کاربرد دستگاه اسپری درایر در داروسازی

7 شهریور ماه 1396

استفاده از تکنولوژی اسپری درایر یا خشک کن پاششی در فرآیند خشک کردن محصولات دارویی با هدف ارتقاء کیفی محصول تولیدی، امروزه کاربرد زیادی در تحقیقات آزمایشگاهی و همچنین عرصه صنعت پیدا کرده است. محصولات دارویی خشک شده توسط دستگاه اسپری درایر دارای خواص مهم و بسیار مطلوبی از قبیل یکنواختی در اندازه ذرات، شکل کروی ذرات، ریزش عالی، کمپرس پذیری و محلولیت بهتر، رطوبت کمتر و پایداری حرارتی بالاتری می باشند.

خشک کردن با اسپری درایر به عنوان یک روش مناسب براي خشک کردن مواد بیولوژیکی حساس به حرارت، مانند آنزیمها و پروتئینهای دارویی، با حداقل از دست دادن فعالیت، بهبود محلولیت آبی دارو و در نتیجه فراهمی زیستی آنها و نیز در مطالعات تکنولوژی دارویی مورد توجه و استفاده قرار گرفته است. امروزه این تکنولوژی کاربردهای وسیعی در عرصه دارویی و غیر دارویی پیدا کرده است و براي تهیه ترکیبات قرصها، واکسن، ویتامینها، فرآوردههای خونی، آنزیمها، هورمونها، جلبکها و عصاره مخمر مورد استفاده قرار می گیرد.
با بهره گیری از روش خشک کردن با اسپری درایر در تولید محصولات دارویی و با توجه به امکان کنترل فرایند، طیف گستردهاي از فراورده ها با ویژگیهای مورد نیاز، قابل دستیابی است.
خشک کردن توسط اسپری درایر تبدیل مداوم محتوا از حالت مایع به ذرات خشک، به وسیله اسپري کردن به درون یک محفظه خشک کننده گرم است که با فراهم کردن حجم کافی از هوای گرم باعث تبخیر قطرات مایع و خشک کردن ذرات دیسپرس شده در این محیط میگـردد. محتوای مایع می تواند محلول، سوسپانسیون، دیسپرسیون، امولسیون، ژل یا خمیر باشد به شرط اینکه قابل پمپ و اسپری کردن باشد. علیرغم دمای بسیار بالای محفظه خشک کننده، ذرات اسپری شده به واسطه از دست دادن رطوبت، در دمای بسیار پایین تری و برای زمان بسیار کوتاهی باقی می مانند. از این رو این روش خشک کردن اساسا به عنـوان "خشک کـردن دمای پایین" نیز شناخته می شود. محصول بدست آمده از اسپری درایینگ حاوی ذرات ریزتر و توزیع اندازه ذره ای بهتر، ظاهر، بافت، مشخصه ریزش، تراکم پذیری، دانسیته توده ای، قابلیت پراکندگی و محلولیت بسیار مطلوبی می باشد.
افزایش حلالیت یک داروی کم محلول در آب با استفاده از هیدروتراپی و تکنیک های پراکندگی جامد مبتنی بر هیدروتراپی مخلوط

تمرکز این پژوهش بر به حداکثر رساندن حلالیت کلسیم روزوواستاتین در آب و افزایش سرعت انحلال آن با استفاده از عوامل هیدروتروپیک مختلف به منظور ایجاد پراکندگی جامد است.( از طریق تکنیکهای تبخیر حلال شامل اواپراتور چرخشی و روشهای لیوفیلیزاسیون) * عوامل هیدروتروپیک شامل اوره، مانیتول، اسید سیتریک، بنزوات سدیم و سالیسیلات سدیم در غلظتهای ۱۰، ۲۰، ۳۰ و ۴۰ درصد وزنی میباشند. * پراکندگی جامد هیدروتروپیک (Solid Dispersion) روشی اصلی، بدون خطر و مقرون به صرفه برای افزایش فراهمی زیستی داروهای دارای حلالیت پایین در آب معرفی میشود.

اطلاعات بیشتر>
20 تیر 1403
نظرات