کاربرد اکسترودر–اسفرونایزر درساتک در بهبود انحلال ایبوپروفن
تولید پلتهای فسفولیپیدی با رهایش هدفمند و کاهش عوارض گوارشی
ایبوپروفن بهعنوان یکی از پرمصرفترین داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) در درمان درد، تب و التهاب کاربرد گستردهای دارد؛ اما حلالیت پایین در آب و عوارض گوارشی ناشی از مهار پروستاگلاندینهای محافظ معده، محدودیتهای مهمی در تجویز خوراکی آن ایجاد میکند. این چالشها موجب شدهاند پژوهشگران بهدنبال سامانههای دارورسانی نوینی باشند که هم جذب دارو را افزایش دهند و هم تحریک مخاط معده را کاهش دهند.
آیا میتوان ایبوپروفن را بهگونهای فرمولاسیون کرد که در روده بهتر جذب شود اما در معده کمترین تحریک را ایجاد کند؟
پاسخ این پرسش، در طراحی یک سیستم دارورسانی چندذرهای مبتنی بر پلتهای فسفولیپیدی نهفته است. این مقاله نشان میدهد که چگونه ترکیب فناوری فسفولیپید–دارو (PA) با پلتسازی به روش اکستروژن–اسفرونایزیشن میتواند به تولید شکلی جامد، پایدار و با رهایش کنترلشده از ایبوپروفن منجر شود.
هدف پژوهش
هدف اصلی این مطالعه، تولید پلتهای حاوی ایبوپروفن–فسفولیپید (PA) با ویژگیهای زیر بوده است:
• افزایش حلالیت و نرخ انحلال دارو
• کاهش تحریکات گوارشی در محیط معده
• بهبود زیستدسترسی در محیط روده
• تولید شکل دارویی مناسب برای پرکردن کپسول ژلاتینی سخت
برای این منظور، از فناوری اکسترودر–اسفرونایزر درساتک جهت تبدیل جرم مرطوب دارویی به پلتهای کروی با اندازه یکنواخت استفاده شد.
چرا فسفولیپیدها؟ مکانیسم بهبود جذب
در این پژوهش نشان داده شد که اتصال ایبوپروفن به فسفاتیدیلکولین باعث ایجاد ساختاری آمفیفیلیک میشود که در محیط آبی بهصورت میسلهای خودآرا در میآید. این میسلها:
• اندازه نانومتری دارند
• سطح تماس دارو با محیط انحلال را افزایش میدهند
• حلالیت و جذب رودهای را بهبود میبخشند
ا آزادسازی دارو در معده را محدود میکنند و در نتیجه تحریک گوارشی کاهش مییابد
معرفی روش و نقش اکسترودر–اسفرونایزر درساتک
پس از تهیه کمپلکس نیمهجامد PA، این ماده بهدلیل ماهیت چسبناک و ویسکوز، برای تبدیل به شکل دارویی جامد نیاز به فرآیند پلتسازی داشت. در این مرحله از اکسترودر درساتک استفاده شد:
پارامترهای فرآیندی در دستگاه درساتک:
• سرعت اکستروژن: ۱۲۰ دور بر دقیقه
• قطر دای: ۱ میلیمتر
• سرعت اسفرونایزر: ۱۰۰۰ دور بر دقیقه
• زمان اسفرونایزیشن: حدود ۲ دقیقه
• خشککردن نهایی: ۳۵ درجه سانتیگراد به مدت یک شب
این شرایط موجب تولید پلتهایی با:
• اندازه یکنواخت در بازه ۵۰۰ تا ۱۱۸۰ میکرومتر
• شکل کروی و سطح یکنواخت
• توزیع یکنواخت دارو در ماتریس
شد که برای کاربرد در کپسولهای خوراکی ایدهآل هستند.
نتایج کلیدی و عملکرد دارویی
نتایج آزمونهای SEM، آنالیز اندازه و آزمونهای مکانیکی نشان داد:
• پلتها کروی و یکنواخت هستند
• توزیع دارو در ساختار بهصورت یکنواخت انجام شده
• استحکام مکانیکی مناسب برای فرآیندهای صنعتی دارند
در آزمون انحلال:
• در محیط معده، دارو عمدتاً در قالب میسلی آزاد شد و بهصورت محلول قابل جذب نبود → کاهش تحریک معده
• در محیط روده، میسلها بهسرعت به فرم محلول تبدیل شدند و آزادسازی دارو تا حدود ۱۰۰٪ افزایش یافت
• پلتهای PA نسبت به پلتهای معمولی، نرخ انحلال و جذب بالاتری نشان دادند
این رفتار دو مرحلهای، یک رهایش هدفمند رودهای ایجاد میکند که هم ایمنی گوارشی را افزایش میدهد و هم زیستدسترسی دارو را بهبود میبخشد.
این مطالعه نشان داد که استفاده از اکسترودر–اسفرونایزر درساتک برای تولید پلتهای حاوی کمپلکس ایبوپروفن–فسفولیپید، روشی کارآمد برای افزایش انحلال، بهبود جذب رودهای و کاهش عوارض گوارشی است. فناوری پلتسازی چندذرهای، امکان طراحی فرمولاسیونهای خوراکی پیشرفته با رهایش هدفمند را فراهم کرده و میتواند در توسعه نسل جدید داروهای NSAID با ایمنی بالاتر نقش کلیدی ایفا کند.
بدون دیدگاه